گیلان فورکا


گیلان فورکا _ آمریکا

ترامپ امیدوارانه درخصوص مساله فلسطین پا در باطلاقی گذاشت که اگر چه با اراده و البته اطمینان به حل یا حذف مساله صورت گرفت اما در عمل او را به این جمع بندی رساند که مشکلی هفتاد ساله به راحتی قابل حل نیست. ترامپ در قالبی کم هزینه و یا به زعم خود بی هزینه کوشید تا در اولین سال های ریاست جمهوری اش مساله فلسطین و فلسطینیان را در قالب پدیده ای به نام اسرائیل هضم و حل کند بر این اساس در اولین گام از حساسیت موثرین در دنیای عرب نسبت به مساله ممنوعه “عادی سازی روایط با اسرائیل” به شدت کاست و کار را به جایی رساند که از زبان اشخاصی چون ولیعهد سعودی و پادشاه بحرین اعترافاتی مبتنی بر مشروعیت رژیم صهیونیستی دریافت کرد.

متعاقب این مساله به انتقال سفارت آمریکا از تل آویو به قدس مبادرت کرد و البته علی رغم مخالفت های گسترده جهانی، از آن جهت که شیوخ منطقه را همراه خود می دید جز حضور موثر مردم فلسطین مانعی اساسی در این خصوص فراروی خود ندید. از آن زمان تاکنون در مقابل کشتار وسیع مسلمانان فلسطینی که به شکلی روزانه در حال انجام است – و جلوه ای خاص در چارچوب راهپیمایی های موسوم به “جمعه های بازگشت “دارد- کمتر اعلام حساسیتی از ناحیه شیوخ عرب دریافت داشت.

ترامپ با اعزام داماد یهودی خود و گرینبلات به کشورهای قبلا حامی مساله فلسطین پروژه موسوم به “معامله ترامپ” را پی گرفت برخی را با وعده حمایت از پادشاهی شان، دیگران را با وعده توسعه سرزمین و آرام سازی کشورشان، و گروه سوم را با وعده حمایت از حکومتشان در مقابل مخالفین و… با خود همراه کرد و مساله حذف فلسطین تاریخی و حل آن را با هزینه حیثیتی و البته مالی سران این کشورها به پیش برد.

تاکید بر قانون موسوم به “یهودی سازی” به زعم ترامپ و نتانیاهو در ظاهر می بایست نقش رکن مکمل “معامله ترامپ” را بازی می کرد، که در کمال ناباوری آنها با مخالفت جدی اعضای عرب کنیست مواجه شد و کار به جایی رسید که آنها ضمن مخالفت با این طرح، کنیست را به تشنج کشیدند. متعاقب این مساله یکی از اعضا کنیست اعلام استعفا کرد و دلیل استعفا را اصرار نتانیاهو بر اعمال گونه ای از “آپارتاید” بر سرزمین های اشغالی معرفی کرد و البته و پس از آن تصمیم مخالفان بر آن شد که روز تصویب “یهودی سازی” روز ” مبارزه با آپارتاید” نامگذاری شود. آپارتاید از آن جهت که اسرائیل در سایه این باصطلاح قانون ،حقوق شهروندی میلیون ها فلسطینی را در سرزمین های ۱۹۴۸ و۱۹۶۷ کاملا نادیده گرفته است.

متعاقب این اقدامات، این روزها سخن از جدیت یافتن پیش نویس قانونی آمریکایی است که در قالب آن کوشش می شود تعداد آوارگان فلسطینی که در شرایط کنونی بیش از پنج میلیون نفر تخمین زده می شوند به ۴۰۰۰۰ نفر تقلیل داده شود. مبتنی بر این طرح فقط نسل اول فلسطینیان آواره از وطن (اوارگان سال۱۹۴۸) به عنوان آواره فلسطینی محاسبه خواهند شد و نسل های دوم و سوم بعد از ایشان در زمره فلسطینیان آواره محاسبه نخواهند شد و معنای آن بی بهره شدن آنها از حمایت های جامعه جهانی است. حمایتی که در خلال سال های پس از اشغال یعنی از سال ۱۹۴۸ به این سو در قالب حمایت نهادهایی مانند “انروا ” صورت می پذیرفت. به خاطر داریم چند ماه پیش دولت ترامپ مساعدت های مالی ۱۲۰ میلیون دلاری خود به انروا را به نصف کاهش داد. به نظر می رسد تقلیل مذکور با هدف حسایت سنجی افکار عمومی جهانی در آن زمان صورت پذیرفته باشد.

در حالی که دولت ترامپ می کوشد تا مساله فلسطین را از جایگاه اولی در جهان اسلام تنزل دهد و حساسیت ها نسبت به آن را پایین ترین سطح بکشاند، واقعیت آن است که دو مساله قدس به عنوان قبله اول مسلمین و پایتخت فلسطین و همچنین مساله آوارگان فلسطینی همچنان اساسی ترین مسائلی هستند که رویای ترامپ در حل و هضم مساله فلسطین در دل دیگر مسائل را با دشواری مواجه کرده است .شاید یکی از اصلی ترین اهداف ترامپ در گشودن جبهه های جدید مبارزه در سطح جهانی و در لایه های مختلف اقتصادی، سیاسی ،انسانی و… به حاشیه بردن مساله فلسطین و انحراف افکارعمومی_ به ویژه درجهان اسلام_ از آن باشد، رویایی که در سایه هوشیاری مردم فلسطین و وفاداران به آرمان فلسطین یقینا به واقعیت تبدیل نخواهد شد. تاریخ ۷۰ساله نبرد حهان اسلام با صهیونیسم، راهپیمایی های بازگشت و بلاخره تحولات خاص این روزهای غزه این را نشان می دهد.

ابورضا صالح

درباره : استانی